Historiek
 |
|
Meer dan een eeuw geleden begon men met de aanleg van de Zeebrugse haven, het zeekanaal (Boudewijnkanaal) en de binnenhaven in Brugge zelf.
|
|
| In 1930 werd de fabriek volledig vernieuwd, en werd er een munitiefabriek opgericht op de site. In dezelfde periode werd een overeenkomst afgesloten tussen Ebes en de cokesfabriek voor de productie van elektriciteit.
|
|
|
|
|
|
|
|  | ||||||
|
Ook de munitiefabriek werd volledig vernietigd. | ||||||||
|
|
|
|
|
| ||||
 |
|
|
|
 | ||||
|
|
|
|
|
| ||||
|
Op 2 november 1945 was de schade grotendeels hersteld en werden de ovenbatterijen terug opgestart.
Na 1950
Vanaf 1950 werd de site grondig geherstructureerd. Door de oorlog in Korea en de systematische sluiting van cokesfabrieken in de Verenigde Staten nam de vraag naar cokes weer snel toe en kon de fabriek op volle toeren blijven draaien.
In 1975 fusioneerde de cokesfabriek van Zeebrugge met deze van Marly (Brussel) en Tertre (Wallonië). De nieuwe maatschappij heette de “ NV Carcoke” (“Société Carolorégienne de Cokéfaction”) waarvan “Cockerill Sambre” de grootste aandeelhouder was. In 1985 werd een nieuwe installatie om waterstof uit het gas te winnen net buiten de huidige site opgericht.
Door de slechte economische toestand, de slabakkende staalproductie, de sluiting van de Limburgse koolmijnen, de zware concurrentie uit Azië en de milieuproblematiek, diende in 1996 de fabriek de boeken te sluiten.
Sinds de sluiting is de site vrij snel in verval geraakt.
|
|
|
|
|  | |||
|
Overname door OVAM Als gevolg van de vervuilende bedrijfsactiviteiten zijn de grond en het grondwater op het terrein sterk verontreinigd. Ten behoeve van de sanering en de herontwikkeling werd het terrein van de voormalige fabriek in Zeebrugge overgenomen door de OVAM (Openbare Afvalstoffenmaatschappij voor het Vlaamse Gewest) voor 1 symbolische €. Ook de andere sites van Carcoke werden gesloten en verkocht. | ||||
|
| ||||
